روان شد و در « 1 » آبشخور فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ سيراب گشت ، و چون بعضى كه در مواضع ديگر بودند و « 2 » هنوز نرسيده « 3 » خاطرها * از شرّ خبث و عقيدت مكيدت « 4 » ايشان ايمن و فارغ نشده برنكوتاى « 5 » نوين را با ده تومان لشكر از جوانان دلاور و تركان با زهره و جگر بحدّ الغ طاق « 6 » و موتغاى « 7 » و نوربلبك ؟ ؟ ؟ « 8 » كه ميان بيش باليغ « 9 » و قراقورم است فرستادند « 10 » تا از آنجا نركه بنركهء « 11 » قونغوران « 12 » اغول

--> ( 1 ) كذا فى ستّ نسخ ، ز : از ، ( 2 ) د اين واو را ندارد و لعلّه انسب ، ( 3 ) كذا فى آ ب ج د ز ، ه ح افزوده‌اند : و ، و لعلّه انسب ، ( 4 ) كذا فى آ ج ز ، ب : از شر و خبث عقيدت و مكيدت ( واو دوّم بخطّ الحاقى است ) ، د : از خبث عقيدت و شرّ مكيدت ، ه : از شر و خبث و مكيدت و رجس عقيدت ، ح : از شر و حشب ؟ ؟ ؟ ، ( 5 ) كذا فى ب ( برنكوتاء - ) ، آ ج ز : برنكوباى ؟ ؟ ؟ ( بدون هيچ نقطه ) ، د : يزنكوباء ، ه : برتكوتاى ، ح ندارد ، - و سابقا در ج 1 ص 202 آ ب : بربكوباى ؟ ؟ ؟ ( بدون نقطه ) ، د : بزنكوتاى ، ه : تريكوپاى ؟ ؟ ؟ ، ح : برتكوباى ؟ ؟ ؟ ، ج : نكوباى ؟ ؟ ؟ ، جامع ص 239 : بريكوتاى ، ص 299 : بريكتاى ، ولى خود طابع يعنى بلوشه در حواشى اين موضع اخير در ضبط اين كلمه بكلّى شك دارد ، ( 6 ) كذا فى آ د ، ج ز ح : اولغ طاق ، ه : اولوغ طاق ، ب : الع طاق ؟ ؟ ؟ ، ( 7 ) كذا فى آ ( موتعاى - ) ، و چون حرف عين مهمله در مغولى نيست واضح است كه مقصود نويسنده موتغاى بوده است ، ج : موبغا ، ب : قونعاى ؟ ؟ ؟ ، د : قونقا ، ه : قولغاى ، ز : قرنقاى ، ح : قوباق ؟ ؟ ؟ ، جامع ص 299 : موبقاى ، ( 8 ) كذا فى آ ب ح بدون نقطه ( ) ، د : بوريليك ، ه : يوزپلنك ؟ ؟ ؟ ، ج ز : يوپلنك ؟ ؟ ؟ ، جامع ص 299 : توبلنك ، ( 9 ) آ : بيش ؟ ؟ ؟ بالنع ؟ ؟ ؟ ، ه : پيش ؟ ؟ ؟ باليغ ؟ ؟ ؟ ، ب : بيش ؟ ؟ ؟ باليق ، ح : بيش ؟ ؟ ؟ ماليق ؟ ؟ ؟ ، ج : ايشان ياليغ ( كذا ) ، ( 10 ) فقط در ح ، و از سائر نسخ ساقط است ، ( 11 ) كذا فى ب ، آ : نركه ننركهء ؟ ؟ ؟ ، ه : تركه بتركه ، ز : هركه بنركه ، ح : نركه ببر ؟ ؟ ؟ بنركه ؟ ؟ ؟ ، د : بركه ، ج : بركه نيزكى ، ( 12 ) ه : قونقوران ، آ : قونعوران ؟ ؟ ؟ ، ز : قونقوران ؟ ؟ ؟ ، ب : قونقوران ؟ ؟ ؟ ، ج قنقوران ؟ ؟ ؟ ، د : قيورقويان ، ج ندارد ، جامع ص 300 : قونقوران ( مثل ه ) ، بلوشه در حواشى جامع ص 302 گويد كه وى همان قونك قيران است ( ص 93 ، 103 ) كه پسر آورده بن توشى بن چنگيز خان باشد ، و اين احتمال خيلى قريب بصواب است و در هرصورت كلمهء « اغول » صريح است كه وى از شاهزادگان خانوادهء چنگيزى بوده است ،